Skip to content

Porównanie regularnie planowanych z potrzebą użycia Albuterolu w łagodnej astmie ad 6

1 miesiąc ago

514 words

Odpowiedź FEV1 na leczenie albuterolem była mniejsza niż 12 procent w obu grupach terapeutycznych przed rozpoczęciem randomizowanej terapii, prawdopodobnie dlatego, że pacjenci mieli łagodną astmę. Niewielki wzrost odpowiedzi rozszerzających oskrzela obserwowany w grupie leczenia zaplanowanego był nieco zaskakujący, ponieważ wielu spekulowało, że regularnie planowane stosowanie wziewnych .-agonistów może dawać tolerancję na ich działanie. Chociaż nie mamy żadnego konkretnego wytłumaczenia dla tych odkryć, nasze dane dostarczają klinicznie znaczącego potwierdzenia, że tolerancja na ostry efekt wdychanego albuterolu nie występuje z jego regularnym planowym użyciem. Jedyną inną zmianą związaną z różnicą w schematach leczenia było wieczorne szczytowe natężenie pomiędzy końcem leczenia a końcem wycofania. Wieczorny szczyt przepływu nieznacznie wzrósł, ale nie istotnie, podczas randomizowanego leczenia w grupie planowego stosowania, a następnie znacząco spadł po zakończeniu randomizowanego leczenia. Efekt ten przypisujemy działaniu resztkowego działania wziewnego albuterolu. Mimo że pacjenci przyjmujący zaplanowany albuterol zostali poinstruowani, aby wstrzymali go przez cztery godziny przed zmierzeniem szczytowego przepływu wieczorem, wiadomo, że albuterol ma resztkowy efekt rozszerzający oskrzela do sześciu godzin po podaniu.13 Ta obserwacja stanowi również podstawę dla naszego odkrycia, że zmienność w szczytowy przepływ wzrósł wraz z leczeniem, a następnie zmniejszył się podczas wycofania w grupie planowanego leczenia.
Ważnym aspektem naszego projektu próbnego było włączenie okresu odstawienia , kiedy wszyscy pacjenci byli leczeni za pomocą wziewnego albuterolu tylko w razie potrzeby. Ten aspekt projektu badania pozwolił nam ustalić, czy planowane użycie inhalowanego albuterolu zamaskowało ukryte zmiany w czynności płuc lub objawy astmy. Porównano kontrolę astmy podczas okresu próbnego i wycofania w celu stwierdzenia, czy czynność płuc uległa pogorszeniu podczas planowego leczenia albuterolem. Nie znaleźliśmy żadnych statystycznie lub klinicznie istotnych zmian w żadnym ze wskaźników wyników monitorowanych; w związku z tym nie było żadnych zamaskowanych szkodliwych skutków planowego użycia albuterolu.
Chociaż nie było żadnych innych efektów związanych z różnicami w traktowaniu między grupami, interesujące jest zbadanie jednej ze statystycznie istotnych zmian, które wystąpiły w jednej z grup leczenia. W ciągu dwóch tygodni po rozpoczęciu leczenia za pomocą regularnie planowanego wdychanego albuterolu obserwowaliśmy niewielki wzrost (połowa rozcieńczenia podwójnego) w odpowiedzi na drogi oddechowe. Ten wzrost reaktywności dróg oddechowych nie postępował zgodnie z planowanym leczeniem, zniknął, gdy tylko zaplanowano leczenie, i nie wiązał się ze zmianą jakiegokolwiek innego wskaźnika kontroli astmy. W ten sposób byliśmy w stanie potwierdzić to, co zauważyli inni – że planowe użycie wziewnych .-agonistów nieznacznie zwiększa reakcję dróg oddechowych na metacholinę.16 Jednak nasze dane rozszerzają te wyniki w istotny sposób, demonstrując, że ta zmiana w odpowiedzi na drogi oddechowe nie jest związane z żadną inną zmianą w kontroli astmy u pacjentów z łagodną astmą.
Nasze badanie różni się na wiele sposobów od wcześniej opublikowanych badań dotyczących tego samego pytania ogólnego
[patrz też: oprogramowanie stomatologiczne, dienogest, ceftriakson ]
[przypisy: pokrzywka fizykalna, polipektomia endoskopowa, powiększone węzły chłonne pachowe ]